حــــرف دل
سلام هیچی نمی خوام و نمی تونم بگم فقط می گم اومدم که دوباره شروع کنم من اینجا بی تو دلگیرم ، من اینجا بی تو افسرده تموم حس عشق من ، میون واژه ها مرده نمی دونم چرا اینجا ، همیشه بوی غم داره نمی دونم چرا چشمام ، همیشه حس نم داره نمی دونم دلم اینجا ، به دنبال چه می گرده چرا حسم ترک خورده ، پره درده پره درده آخه اینجا کویری نیست ، ولی درد و غمش انبوه میون این همه گلها ، نصیب من گل اندوه مثه دریای بی موجم ، مثه یک دشت بی آواز رسیدم من به پایانم ، همین اول ، همین آغاز اینم یه شعر از خودم مثل بقیه شعرام بخونید و ازش انتقاد کنید خوشحال میشم
نوشته شده در چهارشنبه 1388/03/27ساعت
16:17 توسط $$ليـــــــلي عـــــــاشق$$| |
| قالب رايگان وبلاگ پيجك دات نت |
نامم را فانوسی گذاشته اند در شب
و نسبم به شعله ی شمعی می رسد که نذر شده است
پدرم از نسل آفتاب
و مادرم گلی است به رنگ خون
برادرانم را شهاب سنگ نام نهاده اند و
به خواهرانم ستاره می گویند
خانه ام آسمان است و
اتاقی دارم پر از حرف
و تنهایی ام را
با حرفهای سهراب و حافظ پر می کنم
حافظ از رند حرف می زند و
سهراب از مسافر
مسافری که مقصدی برایش نیست
مثل من...
$$ليـــــــلي عــــــــــــــاشق$$
و نسبم به شعله ی شمعی می رسد که نذر شده است
پدرم از نسل آفتاب
و مادرم گلی است به رنگ خون
برادرانم را شهاب سنگ نام نهاده اند و
به خواهرانم ستاره می گویند
خانه ام آسمان است و
اتاقی دارم پر از حرف
و تنهایی ام را
با حرفهای سهراب و حافظ پر می کنم
حافظ از رند حرف می زند و
سهراب از مسافر
مسافری که مقصدی برایش نیست
مثل من...
$$ليـــــــلي عــــــــــــــاشق$$
