حــــرف دل
وقتی بارون می زنه چشمامو نمدار می کنه وقتی غصه می زنه بغضمو بیدار می کنه وقتی تنها می شم و با خاطره سر می کنم می زنم بال نوشته هامو پرپر می کنم وقتی با قلم میام رو زندگیم خط می کشم یعنی ای خدا نذار عاشق بشم عاشق بشم خدا کنه از آسمون بارون حسرت نباره اینم یه شعر از خودم بخونید و نظر بدین ممنون
نوشته شده در پنجشنبه 1388/08/14ساعت
19:47 توسط $$ليـــــــلي عـــــــاشق$$| |
| قالب رايگان وبلاگ پيجك دات نت |
نامم را فانوسی گذاشته اند در شب
و نسبم به شعله ی شمعی می رسد که نذر شده است
پدرم از نسل آفتاب
و مادرم گلی است به رنگ خون
برادرانم را شهاب سنگ نام نهاده اند و
به خواهرانم ستاره می گویند
خانه ام آسمان است و
اتاقی دارم پر از حرف
و تنهایی ام را
با حرفهای سهراب و حافظ پر می کنم
حافظ از رند حرف می زند و
سهراب از مسافر
مسافری که مقصدی برایش نیست
مثل من...
$$ليـــــــلي عــــــــــــــاشق$$
و نسبم به شعله ی شمعی می رسد که نذر شده است
پدرم از نسل آفتاب
و مادرم گلی است به رنگ خون
برادرانم را شهاب سنگ نام نهاده اند و
به خواهرانم ستاره می گویند
خانه ام آسمان است و
اتاقی دارم پر از حرف
و تنهایی ام را
با حرفهای سهراب و حافظ پر می کنم
حافظ از رند حرف می زند و
سهراب از مسافر
مسافری که مقصدی برایش نیست
مثل من...
$$ليـــــــلي عــــــــــــــاشق$$
