حــــرف دل
وقتي به چشمانت مي نگرم به وضوح بي وفايي را د رك مي كنم گرچه غمگين مي شوم اما... ديگر چه فايده كه با يك قاب شيشه اي حرف بزنم سالهاست كه رفته اي و چشمانت پشت اين شيشه باقي مانده كاش چشمانت را نيز با خود مي بردي نمي دانم چرا آتش رابه دست گرفته ام چرا وقتي به سوي تو مي آيم معصوم و پاك به من مي نگري آخ!! چه شد؟!! چرا خود را بر روي زمين انداختي نكند از آتش توي دستم ترسيدي نترس من آنقدر دوستت دارم كه هيچگاه به آتش نخواهم كشانيد چشمانت را من مثل تو نيستم من عشق را به هوس نمي فروشم.
نوشته شده در شنبه 1386/08/26ساعت
23:14 توسط $$ليـــــــلي عـــــــاشق$$| |
| قالب رايگان وبلاگ پيجك دات نت |
نامم را فانوسی گذاشته اند در شب
و نسبم به شعله ی شمعی می رسد که نذر شده است
پدرم از نسل آفتاب
و مادرم گلی است به رنگ خون
برادرانم را شهاب سنگ نام نهاده اند و
به خواهرانم ستاره می گویند
خانه ام آسمان است و
اتاقی دارم پر از حرف
و تنهایی ام را
با حرفهای سهراب و حافظ پر می کنم
حافظ از رند حرف می زند و
سهراب از مسافر
مسافری که مقصدی برایش نیست
مثل من...
$$ليـــــــلي عــــــــــــــاشق$$
و نسبم به شعله ی شمعی می رسد که نذر شده است
پدرم از نسل آفتاب
و مادرم گلی است به رنگ خون
برادرانم را شهاب سنگ نام نهاده اند و
به خواهرانم ستاره می گویند
خانه ام آسمان است و
اتاقی دارم پر از حرف
و تنهایی ام را
با حرفهای سهراب و حافظ پر می کنم
حافظ از رند حرف می زند و
سهراب از مسافر
مسافری که مقصدی برایش نیست
مثل من...
$$ليـــــــلي عــــــــــــــاشق$$
