حــــرف دل
در نگاهت سادگي چشمك مي زند حرفهايت آرامشي بر طوفان است با تو بودن به تمامي دنيا مي ارزد و بي تو بودن مرگ است آسمان در برابر تو هيچ و خورشيد با بودن تو بي نور است با بودن تو هيچ شبي سياه نيست گلكم وصف تو گفتن سخت است. عشق بود كه در نگاهم چشمك مي زد مهرباني مهمان دلم شد كينه از من گريخت صدها، گلبوته ي وفاداري در من جوانه زد كسي مرا صدا كرد صدايي مبهم اما آشنا او را شناختم او مرا با خود به سرزمين خنده برد و برايم از محبت گفت ناگهان غريد يك ابر خشن ريسمان خواب من از هم گسست صبح بود و هنوز هم عشق در نگاهم بود و چشمك مي زد.
نوشته شده در جمعه 1386/11/05ساعت
21:46 توسط $$ليـــــــلي عـــــــاشق$$| |
| قالب رايگان وبلاگ پيجك دات نت |
نامم را فانوسی گذاشته اند در شب
و نسبم به شعله ی شمعی می رسد که نذر شده است
پدرم از نسل آفتاب
و مادرم گلی است به رنگ خون
برادرانم را شهاب سنگ نام نهاده اند و
به خواهرانم ستاره می گویند
خانه ام آسمان است و
اتاقی دارم پر از حرف
و تنهایی ام را
با حرفهای سهراب و حافظ پر می کنم
حافظ از رند حرف می زند و
سهراب از مسافر
مسافری که مقصدی برایش نیست
مثل من...
$$ليـــــــلي عــــــــــــــاشق$$
و نسبم به شعله ی شمعی می رسد که نذر شده است
پدرم از نسل آفتاب
و مادرم گلی است به رنگ خون
برادرانم را شهاب سنگ نام نهاده اند و
به خواهرانم ستاره می گویند
خانه ام آسمان است و
اتاقی دارم پر از حرف
و تنهایی ام را
با حرفهای سهراب و حافظ پر می کنم
حافظ از رند حرف می زند و
سهراب از مسافر
مسافری که مقصدی برایش نیست
مثل من...
$$ليـــــــلي عــــــــــــــاشق$$
